Bartłomiej is 15 years old and comes from one of the Polish oldest regions called Greater Poland. In the United Kingdom he has lived for over 4 years with his parents and a younger brother. Since 2012 he has been attending to St. Jadwiga the Queen Polish Saturday School in Ilford.

MK: Let us start from this, who do you hope to become in the future?

BS: A politician. I have been interested in politics for a long time. I love to give speeches and debate and the thought that one day, sooner or later, half of the nation will hate me doesn’t disturb me. 🙂 Of course, considering that one day the nation will hear about me to be able to hate me, however I am an optimist and I sincerely hope it will happen. 🙂

MK: You have a brother. In what language do you speak with him, Polish or English?

BS: We speak in Polish, but he is only three years old, therefore, he hasn’t had much contact with the English language yet, perhaps except the postman to whom he always enthusiastically calls “Bye, bye!”. It is because at home we speak Polish practically all the time.

MK: Why do you speak Polish at home?

BS: Partly because of my brother. We want him to be able to communicate in Polish well once he grows up, but also as one of the Polish poet – Mikołaj Rej said: “Poles speak not Anserine but a tongue of their own”. I am rather attached to Poland and, therefore, its language and whenever it is possible and doesn’t cause me any inconvenience, I do use it. It also applies to my friends who are Polish and wield the Polish language at a good degree. Naturally I do not try to rattle to Englishmen in Polish. Our language is an important element of our culture. Hence, I try to upkeep and cultivate it, in its purest form.

MK: Summarizing, what language has dominated your everyday life?

BS: To be honest, English. I spend plenty of time on the internet talking to people of similar interest from around the world: Germans, Spaniards, French, Czechs, and Americans, etc. English is nowadays an international language (what a shame, Latin was so pretty) and it is possible to use it to communicate with nearly everyone, as opposed to Polish. Of course I also use English at school and when I spend time with my mates, whilst at home we do not talk too much. Lately I have even caught myself on thinking in English. After all, it is an easier language, whilst Polish prides itself (or not) on being one of the most difficult languages in Europe.

MK: Will your children be taught the Polish language?

BS: Yes, indisputably. Sienkiewicz and Sapkowski are the best in the original.

MK: Why are you sitting the Polish A-level exams?

BS: For numerous reasons, among others to test my abilities and the usage of my mother tongue. In the future, those abilities will certainly prove beneficial, when I will be applying to a university or writing a curriculum vitae. It is good to know that my skills and knowledge are also appreciated by the British government and I do not have to be German or French in order to sit an exam from my native language, that Polish is still valued in Europe.

MK: What grade did you receive for your AS exam?

BS: Hundred out of a hundred points.

MK: Congratulations! What advice would you give to your peers taking the AS exam, that you have already went through?

BS: Do not be nervous or worry too much. When I was sitting the GCSE exam I was a nervous wreck, however it turned out that the exam was easy, and so when it came to AS I was far calmer. It paid off. Perhaps it was due to the fact I happened to get a good topic; I was to write what I think of the modern times and whether I reckon it was better “back in the days”. Since I am one of those “close-minded” traditionalists, I had an abundance of ideas to transform onto paper.

Thus, to all taking the exams this year we recommend peace of mind and hard work over the Polish language and culture.

With Bartłomiej Staniszewski

was speaking Maksi Kozińska.

Photo: Michał Krótki

If you are interested in the interview in Polish language, we strongly encourage you to prenumerate Razem Młodzi Przyjaciele– the educational magazine for teenagers in the United Kingdom. More information is available in the link below: http://www.polskamacierz.org/ksiegarnia/czasopisma-pms/

Dnia 28 marca 2015 roku Polska Macierz Szkolna i University College London School of Slavonic and East European Studies (UCL SSEES) zorganizowali konferencję przygotowującą kandydatów do egzaminów na poziomie A-level z języka polskiego w Wielkiej Brytanii.

Zespół Polish Language Communication Centre in London również wspierał tę, naszym zdaniem, szansę na utrwalenie i powtórzenie wiadomości tuż przed czerwcowymi egzaminami.

Członkowie naszego zespołu przygotowali dla obecnych na konferencji trzy wykłady.

Pani Katarzyna Franas przedstawiła problematykę zawartą w filmach Andrzeja Wajdy, aby pomóc uczniom zrozumieć niedaleką historię i problemy społeczno-moralne nękające ówczesną Polskę. Partycypujący w tym wykładzie rozważali dwa filmy: Diament i popiół oraz Człowiek z marmuru.

Pani Grażyna Salamon starała się przybliżyć i wyszczególnić najistotniejsze elementy niezbędne do wysoko punktowanych wypracowań zarówno na poziomie AS i A-level.

Pani Maksi Kozińska omówiła problemy społeczne i moralne poruszane w dramacie polskim, biorąc pod uwagę lektury rekomendowane przez organ przygotowujący egzaminy – AQA. Rozważania etyczno-moralne dotyczyły: Balladyny Juliusza Słowackiego, Zemsty Aleksandra Fredry, Moralności pani Dulskiej Gabrieli Zapolskiej, Niemców Leona Kruczkowskiego oraz dwóch dramatów Sławomira Mrożka – Tanga i Emigrantów.

Wśród alternatyw wykładowych pojawiły się takie tematy jak:

• Polska i Polacy w II wojnie światowej – powstanie warszawskie z gościnnym udziałem pani Marzeny Szejbal – uczestniczki powstania warszawskiego, Losy Polaków wywiezionych na wschód podczas II wojny światowej z udziałem uczestniczki wydarzeń pani Danki Pniewskiej– obydwa wykłady prowadziła pani Magdalena Bogdan reprezentująca Instytut Pamięci Narodowej (IPN).
• Tłumaczenia z języka polskiego na język angielski i z języka angielskiego na język polski – Zajęcia przeprowadziła pani Joanna Wrocławska-Dominik.
• Obraz polskich walk o niepodległość w literaturze polskiej XIX wieku – wykład poprowadziła pani dr Katarzyna Zechenter (UCL SSEES).
• Czytanie tekstu, po polsku, ze zrozumieniem – Zajęcia poprowadziła pani Magdalena Cybulska- Cieślak.

O sukcesie konferencji świadczą wyniki ankiet zebranych przez zespól Polish Language Communication Centre in London, a sami uczestnicy konferencji reprezentowali bardzo wysoki poziom wiedzy.

Wszystkim obecnym na konferencji, i nie tylko, życzymy zdania egzaminów na najwyższe noty, a organizatorom za możliwość uczestnictwa w tak ciekawym projekcie- SERDECZNIE DZIĘKUJEMY!

Maksi Kozińska

The Polish A-Level workshops co-organised by the Polish Educational Society and the SSEES University College London were held on 28th March 2015 at UCL SSEES main building.

Polish Language Communication Centre in London’s Team was supporting the event. What is more, we do believe it was a great opportunity to develop and revise examination materials, just before exams that are being held in early June.

Our Team prepared for candidates three presentations.

Katarzyna Franas discussed the issues covered in Andrzej Wajda’s films. The aims of the presentation were to help to understand recent Polish history and problems that Poles were struggling with at the time. Ashes and Diamonds and Man of Marble were mainly brought up.

Grażyna Salomon’s goal was to show the techniques of writing the successful essays at the AS and A-level exams. The presentation introduced students with useful expressions and tips, of which students may make use in their essays.

Maksi Kozińska was presenting social and moral issues in the Polish drama in accordance to the Polish AS and A-level Specification created by AQA. Six of Polish dramas were discussed: Balladyna by Juliusz Słowacki, Zemsta by Aleksander Fredro, Moralnśc pani Dulskiej by Gabriela Zapolska, Niemcy by Leon Kruczkowski and two dramas by Sławomir Mrożek – Tango and Emigranci.

Students had also the advantage of choosing some additional lectures, e.g.:

• Poland and Poles during World War II – The Warsaw Uprising, or The story of Poles deported to the East during World War II conducted by Magdalena Bogdan from The Institute of National Remembrance (IPN). The honourable guest were invited: Magdalena Szejbal– the participant of the Warsaw Uprising and Danka Pniewska who was deported to the East during World War II.
• Translator’s workshop – the art of translating from English to Polish and from Polish to English prepared by Joanna Wrocławska-Dominik.
• The fight for independence as a theme in Polish literature of the XIX century presented by dr Katarzyna Zechenter SSEES UCL.
• Mastering the reading comprehension in Polish at AS exam presented by Magdalena Cybulska-Cieślak.

The success of the workshops can be not only counted in the future results achieved on the exams but as well in feedbacks received after each lecture prepared by Polish Language Communication Centre in London’s Team. Moreover, participants of this event were well prepared and had wide topic knowledge.

Polish Language Communication Centre in London would like to express our gratitude for making us part of this exciting event and we would like to wish to all A-level candidates success on the exams in June.

Maksi Kozińska

Prezentujemy stronę internetową, z której można pobrać darmowe lektury szkolne. Strona www.wolnelektury.pl powstała z inicjatywy fundacji Nowoczesna Polska i oferuje ona ponad trzy tysiące utworów literackich z różnych epok.

Odszukanie poszukiwanej pozycji ułatwia wyszukiwarka, dodatkowo strona ma również katalogi tematyczne, zatem wyszukiwanie jest możliwe nie tylko według autorów lub tytułów, ale także według motywów literackich, epok albo gatunków.

Teksty są dostępne w kilku formatach takich jak: PDF- do druku, EPUB- na czytnik e- booków lub MOBI -na Kindle. Miłośnicy audiobooków też znajdą coś dla siebie, bowiem strona oferuje spory wybór takich książek. Zachęcamy zarówno uczniów szkół, jak i dorosłych do korzystania z zasobów tej strony.

Przy okazji chcielibyśmy zachęcić polskich podatników do przekazywania 1% podatku dochodowego na działalność fundacji, aby zasoby biblioteki powiększały się o kolejne utwory literackie. Dane do przelewu znajdują się na stronie www.wolnelektury.pl

Jak przygotować się do tłumaczeń na egzaminie Advanced Subsidiary Examination (AS-level) ?

Dnia 14 grudnia 2014 roku odbyło się spotkanie zarządu i grupy założycielskiej Polish Language Communication Centre in London (PLCCiL). W spotkaniu wzięli udział Katarzyna Franas, Monika Ozgovercin, Maksi Kozińska oraz Janusz Kulczycki.

Przedmiotem spotkania było: podsumowanie dotychczasowej działalności i wyznaczenie sobie nowych celi na rok 2015.

Chcielibyśmy Państwu podziękować za wsparcie i zaufanie, którym nas Państwo obdarzyliście. Mamy nadzieję, że wspólnie zadbamy o Polskę, jej język i kulturę.

Zespół Polish Language Communication Centre in London (PLCCiL).

On 14th December 2014 the meeting of the management board and the founding group of Polish Language Communication Centre in London (PLCCiL) was held in London.

The aims of the meeting were: a summary of what has happened so far and setting up new goals for 2015. The meeting was attended by Katarzyna Franas, Monika Ozgovercin, Maksi Kozińska and Janusz Kulczycki.

We would like to thank you for your trust and support that you have given us. We solemnly hope that we all are going to take care of Republic of Poland, its culture and language.

Polish Language Communication Centre in London’s Team (PLCCiL).

Dnia 8 listopada 2014 roku w siedzibie Polskiego Ośrodka Społeczno – Kulturalnego w Londynie odbyła się coroczna konferencja nauczycieli szkół polskich organizowana przez Polską Macierz Szkolną, na której nie mogło zabraknąć przedstawicieli Polish Language Communication Centre in London.

Program konferencji został dokładnie przemyślany tak, aby trafił w potrzeby nauczycieli polonijnych. Dlatego konferencja odbywała się trójpoziomowo. Nauczyciele zostali podzieleni ze względu na grupę wiekową, którą nauczają: nauczanie wczesnoszkolne, nauczanie dzieci w wieku 10 – 13 lat oraz nauczanie kandydatów do egzaminów GCSE i A-levels z języka polskiego. W tychże sekcjach odbywały się zajęcia specjalizacyjne, dotyczące specyfiki nauczania dzieci zgodnie z ich rozwojem, a także zajęcia wspólne, pozwalające na ogólne poszerzenie wiadomości, między innymi na temat harcerstwa w Wielkiej Brytanii.

Sekcja wczesnoszkolna mogła uczestniczyć w trzech ciekawych wykładach. Pierwszy z nich prowadzony przez panią Grażynę Wiśniewską z Ośrodka Rozwoju Polskiej Edukacji za Granicą (ORPEG) dotyczył rozwijania sprawności czytania. Następnie pani Anna Jurek z Polish Psychologists’ Association przedstawiła: Jak praktycznie wpierać dwujęzyczność w pracy z dziećmi wczesnoszkolnymi? Ostatnie zajęcia prowadziła pani Kamila Czachorowska, która starała się odpowiedzieć na pytanie: Nad czym pracuje logopeda oraz jaki wpływ na mówienie i poprawną wymowę ma rozwój dziecka?

Sekcja nauczania dzieci w wieku 10 – 13 lat miała w swoim harmonogramie trzy wystąpienia : The making of the stars- Książka i warsztaty o polskiej historii dla dzieci pana Anthony’ego Lishaka , Słowa to takie dobre zabawki, które zawsze można mieć ze sobą – gry i zabawy językowe na lekcjach języka polskiego pani Grażyny Wiśniewskiej oraz Jak komunikować się z uczniami w polskiej szkole uzupełniającej. Problemy tożsamości kulturowej i akulturacji pani Anny Jurek.

Grupa edukatorów nauczająca kandydatów do egzaminów GCSE i A-level z języka polskiego miała okazję wysłuchać trzech wystąpień. Pierwsze dotyczyło poprawności politycznej a wyrazistości komunikowania się na lekcjach języka polskiego, które prowadziła pani Małgorzata Czubaszek z Uniwersytetu Śląskiego. Następnie panie Magdalena Górka, Renata Jarecka i pani Halina Stochnioł z sekcji wydawniczej PMS opowiedziały o nowej propozycji podręcznika do nauki języka polskiego na poziomie GCSE. Ostatnie wystąpienie zostało przeprowadzone przeze mnie pod tytułem: Tłumaczenia tekstów z polskiego na angielski – jak pracować z kandydatami do A-levels z języka polskiego?

Całość została zakończona podziękowaniami i krótkim podsumowaniem. W konferencji uczestniczyło 120 nauczycieli z 44 polskich szkół sobotnich. Z pewnością PLCCiL nie bierze po raz ostatni udziału w podobnej inicjatywie.

Program konferencji jest dostępny na stronie Polskiej Macierzy Szkolnej pod adresem internetowym:

http://www.polskamacierz.org/wp-content/uploads/2014/08/ProgramKonferencji-8.11.2014.pdf

Maksi Kozińska

Polish Language Communication Centre in London wspiera i promuje ambitnych Polaków. W tym wypadku nie musimy tego robić, bo to polskie małżeństwo dzięki pracy i kreatywności daje wyraz swojej nieprzeciętności.

Państwo Ewelina i Paweł Srokowscy to absolwenci Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej. Tuż po studiach zdecydowali się na wyjazd do Wielkiej Brytanii, w której mieszkają już trzy lata. Londyn jest dla nich wyjątkowym miastem, pełnym możliwości i inspiracji. Obydwoje pracują dla komunikacji miejskiej w Londynie (Transport for London) jako graficy technologii przestrzennej 3D, gdzie zajmują się koordynacją i administracją środowiska pracy w programach graficznych. Projektowanie jest jedynie ich hobby, ale daje im on wiele satysfakcji. Zasłynęli na brytyjskim rynku designerskim przy okazji konkursu organizowanego przez Transport for London z okazji Year of the Bus. Zadaniem designerów był projekt grafiki, wykonanej techniką dowolną i umieszczonej na rzeźbie nowego modelu autobusu the New Routemaster. Następnie wybrane projekty miały zostać wykonane oraz wystawione w kilku miejscach w Londynie. Pod koniec roku wszystkie autobusy wezmą udział w licytacji. Dochód ze sprzedaży zostanie przekazany na rzecz trzech instytucji charytatywnych: Kinds Company, Transaid i London Transport Museum.

Rozmowa z Panem Pawłem Srokowskim.

MK: Jaka była idea Państwa projektu?

PS: Ideą naszego projektu była ekonomia i energooszczędność, czyli główne założenia projektu nowego autobusu, poruszającego się obecnie po londyńskich drogach. Postanowiliśmy pokazać, że nowy autobus jest niewidoczny dla środowiska. W tym celu naszą rzeźbę okleiliśmy małymi kawałkami luster, tworząc mozaikę. Pojazd, odbijając otaczający go świat, stał się niewidzialny. Stąd też pochodzi jego nazwa Invisible to the Environment.

Naszą koncepcję wykonaliśmy w formie szkicu rysunkowego i złożyliśmy ją na konkurs. Ogłoszenie wyników i przedstawienie projektów sponsorom miało miejsce na spotkaniu w London Transport Museum. Konkurencja była bardzo silna. Większość artystów, którzy brali udział w konkursie, było już znanych i cenionych. Kiedy dowiedzieliśmy się, że nasza praca została wyróżniona, było to dla nas bardzo miłe zaskoczenie. Wyróżnienie jest dla nas bardzo ważne, zwłaszcza jako dla młodych designerów.

MK: Gdy Państwo się dowiedzieli, że Państwa praca została wyróżniona, co stanowiło kolejny etap konkursu?

PS: Kolejnym etapem była realizacja projektu na akrylowej formie autobusu o wymiarach 2,5 x 1,0 x 0,5 metra. Z uwagi na naszą codzienną pracę, rzeźbę musieliśmy wykonywać w czasie weekendów. W udostępnionej przez organizatora pracowni, spędziliśmy ponad 5 weekendów, realizując projekt. Ponadto, po wstępnych próbach materiałów okazało się, że nie możemy użyć zwykłego, tłuczonego lustra, które jest bardzo niebezpieczne ze względu na ostre krawędzie. W celu uniknięcia niebezpiecznego materiału, użyliśmy lustra poliwęglowego, które jest łatwe w obróbce i przede wszystkim bezpieczne w użyciu. Najtrudniejszy dla nas, podczas konstruowania rzeźby, był fakt, że efekt odbicia w lustrze mogliśmy zobaczyć dopiero na samym końcu. Lustro poliwęglowe pokryte było ochronną naklejką. Było to bardzo istotne, ponieważ pomagało zabezpieczyć taflę lustra przed uszkodzeniem podczas nakładania fug. Z kolei fugi nakładaliśmy na samym końcu, tym samym dowiadując się jak wygląda “lustrzany” autobus w ostatnim etapie prac.

MK: Kiedy Państwa projekt został zaprezentowany szerokiej publiczności?

PS: 17 października na Trafalgar Square w Londynie odbyła się prezentacja wykonanych autobusów. Ponad 20 rzeźb zostało wyeksponowanych na placu. Przedstawiciele różnych mediów mieli okazję spotkać się z artystami i przeprowadzić wywiady. Nie zabrakło również sponsorów, którzy sfinansowali wykonanie wszystkich rzeźb. Jesteśmy dumni, że nasz projekt cieszył się dużym zainteresowaniem. Zarówno dzieci, jak i dorośli chętnie fotografowali naszą pracę lub pozowali do zdjęć przy “niewidzialnym” autobusie. Po raz pierwszy w świetle dziennym, na otwartym terenie, przekonaliśmy się, że idea “odbijania otaczającego świata” sprawdziła się perfekcyjnie. Nasza rzeźba wyglądała unikatowo z każdego punktu obserwacji. Następnie, tego samego dnia po południu, wszystkie autobusy zostały przetransportowane do miejsca docelowej ekspozycji. Na stronie organizatora konkursu można znaleźć mapki z trasą zwiedzania (https://www.tfl.gov.uk/campaign/sculpture-trails). Nasz autobus wyeksponowany jest na Stratford, w parku olimpijskim między stadionem a centrum handlowym Westfield.

Autobusy będą dostępne dla publiczności do świąt Bożego Narodzenia. Następnie, zgodnie z zapowiedzią organizatora, będą sprzedane na aukcji w celu dofinansowania trzech instytucji charytatywnych: Kids Company, Transaid i London Transport Museum.

MK: Co Państwo myślą na temat podobnych przedsięwzięć?

PS: Myślimy, że zawsze warto brać udział w podobnych inicjatywach, zwłaszcza jeśli są one związane z naszymi zainteresowaniami. Nam udało się zdobyć wyróżnienie w konkursie, ale bywa też tak, że projekt nie zdobywa uznania, nie dostaje się do kolejnego etapu lub jest wstrzymany w trakcie realizacji. Uważamy, że pomimo tego warto brać udział w różnych inicjatywach. Nawet jeśli nie będziemy wyróżnieni, to zdobędziemy doświadczenie i poznamy ciekawych ludzi. Ponadto uczymy się współzawodnictwa, stawiamy sobie coraz to nowe cele i rozwijamy swoje pasje. Dodatkowo cieszymy się, że możemy uczestniczyć w tak wspaniałej inicjatywie, jaką jest akcja charytatywna. Jesteśmy dumni z tego, że naszą pracą możemy pomóc innym.

MK: Wiedzą Państwo, że Polish Language Communication Centre in London popiera Państwa innowacyjność , kreatywność i niezależność. Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie zapytała, co sądzą Państwo o naszym stowarzyszeniu?

PS: Jesteśmy pełni podziwu dla działalności Waszego stowarzyszenia. Uważamy, że jest to bardzo ważne przedsięwzięcie, nie tylko dla dzieci, ale również dla ich rodziców oraz innych osób, które chcą poznać język polski. Pamiętam, jak rozmawialiśmy kiedyś z naszym znajomym – Polakiem, który mieszka ponad 35 lat w Anglii i ma już dorosłą córkę. Zapytaliśmy go, czy dużo wysiłku musiał włożyć w to, aby jego dziecko nauczyło się języka angielskiego? Ku naszemu zdziwieniu odpowiedział nam, że o to w ogóle nie musiał się martwić. Jego córka bowiem na co dzień chodziła do angielskiej szkoły i miała anglojęzycznych znajomych. Powiedział nam natomiast, że największym wyzwaniem dla niego, było nauczenie córki języka polskiego i historii Polski. W to musiał razem z żoną włożyć najwięcej wysiłku. Naszym zdaniem szerzenie wiedzy o Polsce i nauka języka polskiego za granicą są bardzo ważne. Dzięki Waszej inicjatywie, wiele osób może podjąć naukę o naszej ojczyźnie, co jest niesłychanie istotne, zwłaszcza dla osób mieszkających przez wiele lat na obczyźnie.

Z Panem Pawłem Srokowskim, współtwórcą projektu rozmawiała Maksi Anna Kozińska.

Korekta: Grażyna Salamon

Paweł i Ewelina Srokowscy

www.srokowskidesign.co.uk

www.srokowskidesign.wordpress.com

W mediach o Srokowski Design:

• https://www.tfl.gov.uk/campaign/sculpture-trails?intcmp=21984
• https://www.tfl.gov.uk/campaign/around-queen-elizabeth-olympic-park?intcmp=22273
• http://goniec.com/wiadomosci/wielka-brytania/17455-polacy-wyroznieni-w-londynie-foto
• http://goniec.com/goniec-polski-magazyn/17392-goniec-polski-42-2014-549
• http://www.emito.net/wiadomosci/wielka_brytania/polscy_projektanci_wyroznieni_w_prestizowym_brytyjskim_konkursie_1741755.html
• http://www.polishexpress.co.uk/niezwykly-projekt-polakow-wyrozniony-w-konkursie-tfl/
• http://www.voanews.com/media/photogallery/day-in-photos-october-17-2014/2487382.html
• http://www.gettyimages.de/detail/nachrichtenfoto/nelsons-column-is-reflected-in-a-decorated-model-of-a-nachrichtenfoto/457362766

W niedzielę 12 października 2014 roku przedstawiciele Polish Language Communication Centre in London wzięli udział w obchodach Dnia Nauczyciela organizowanych przez Zrzeszenie Nauczycielstwa Polskiego Za Granicą (ZNPZ). Program wydarzenia obejmował arcyciekawe wystąpienia i prelekcje, a także elementy artystyczne.

Całość obchodów rozpoczęła się mszą świętą w kościele Andrzeja Boboli za wszystkich nauczycieli i członków ZNPZ. Następnie uroczystość przeniosła się do Sali Malinowej w POSK-u. Gości powitała pani prezes ZNPZ – Irena Grocholewska. Pani Irena to niezwykła i niecodzienna osobowość, nieodłączne jej cechy to ciepło i poczucie humoru. Jej słowa utkwiły w moim sercu bardzo głęboko, bo zbieżne są z naszą misją, misją Polish Language Communication Centre in London. To między innymi my nauczyciele języka i kultury polskiej (a także rodzie i ich dzieci) „budujemy Polskę poza Polską” poprzez kształcenie nowego pokolenia Polaków urodzonych na obczyźnie.

Kolejno po przemowie pani prezes, nastąpiło odznaczenie pani Ireny Godyń, zasłużonej nauczycielki, medalem Komisji Edukacji Narodowej przez Konsula Generalnego RP Ireneusza Truszkowskiego w asyście Konsula RP ds. polonijnych Ines Czajczyńskiej Da Costa.

Część druga obchodów została otwarta prelekcją mgr. Sławomira Broniarza prezesa Związku Nauczycielstwa Polskiego w Polsce, odpowiadającą na pytanie : Dlaczego przynależność do nauczycielskich związków zawodowych jest dziś tak ważna? Nie obyło się bez występów artystycznych dzieci i młodzieży ze Szkoły Przedmiotów Ojczystych im. Marii Konopnickiej na Wilsden Green oraz zespołu tanecznego Karolinka.

Najdonioślejszą chwilą, pełną wzruszenia, było wspólne odśpiewanie Roty. Po czym, na zakończenie spotkania organizatorzy przygotowali drobny poczęstunek, przy którym nauczyciele mogli dyskutować o perspektywach i wyzwaniach czekających na nich w najbliższym czasie.

My także, nauczyciele z Polish Language Communication Centre in London, życzymy wszystkim kolegom i koleżankom spełnienia w zawodzie i samych uśmiechniętych buziaków w szkolnych ławkach.

Maksi Anna Kozińska

Lista piosenek do wykorzystania na lekcjach języka polskiego i historii. cz. I

PRZYGOTOWAŁA: MONIKA OZGOVERCIN

Romantyzm:

http://youtu.be/V-SROv6iugU (A. Mickiewicz)

http://www.youtube.com/watch?v=iF6Qe23HoDs (A Mickiewicz)

http://www.youtube.com/watch?v=Z4TpjCV-YwI (J. Słowacki)

http://www.youtube.com/watch?v=pYZ2hJwBXrY (C. K. Norwid)

II wojna światowa oraz powstanie warszawskie:

http://www.youtube.com/watch?v=g4od8w-fmaU (K.K. Baczyński )

http://www.youtube.com/watch?v=brftyIVBy4c (K.K. Baczyński )

http://www.youtube.com/watch?v=CjP3nEyNl1Q (J.Szczepański )

http://www.youtube.com/watch?v=xZb3jJE8pYM Lao Che (cała płyta pt. Powstanie warszawskie)

http://www.youtube.com/watch?v=Lu3cyBVylIU

http://www.youtube.com/watch?v=01IaKb6DmTw (Sabaton – jako element tłumaczeniowy lekcji)

http://www.youtube.com/watch?v=XnFSb8xcmN4 (Sabaton – podobnie jak wcześniejszy utwór)

Maksi Anna Kozińska

Jestem Polakiem i powinienem znać język polski.

Analizie znajomości języka polskiego (zwany dalej J1) został poddany 10-letni chłopiec, urodzony w Polsce. Rodzice dziecka są Polakami, mówiącymi w języku polskim. Dziecko zakończyło swoją edukację w Polsce na etapie przedszkola. Od 4,5 roku przebywa z rodzicami i młodszym bratem w Wielkiej Brytanii. Edukację w Polskiej Szkole Sobotniej rozpoczął w wieku 6 lat.

W domu rodzinnym dziecka mówi się tylko w języku polskim. Chłopiec z rodziną odwiedza krewnych w Polsce raz w roku, na trzy tygodnie. Ponadto, utrzymuje kontakt z dziadkami poprzez komunikator internetowy Skype – raz w tygodniu. Środowisko rówieśnicze chłopca jest mieszane, natomiast jego najbliższy przyjaciel jest Polakiem.

Bliscy chłopca, swój poziom znajomości języka angielskiego (zwany dalej J2), ocenili na komunikatywny, natomiast, stopień znajomości tego języka u swoich dzieci na bardzo dobry. Według matki dziecko lubi uczęszczać do Polskiej Szkoły Sobotniej. Opiekunowie, zapytani o to, czy zauważają postępy w umiejętności posługiwania się językiem polskim u syna- odpowiedzieli, iż zauważają je w poszerzeniu znajomości zasad ortografii polskiej, wzbogaceniu zasobu leksykalnego dziecka. Twierdzą również, że polubił on pisać w J1. Na pytanie: Dlaczego posyłają Państwo dziecko do Polskiej Szkoły Sobotniej? Odpowiedzieli, że jest dla nich to bardzo ważne, aby ich dziecko znało mowę polską, gramatykę, ortografię, a także geografię i historię. Deklarują też, że są zadowoleni zarówno z systemu edukacji w Wielkiej Brytanii, jak i tego w Polsce. Rodzice chłopca zamierzają pozostać na stałe w kraju osiedlenia.

Nauczycielka ucząca K., pani Z. ma bardzo dobrą opinię o chłopcu. Jest on zawsze przygotowany do zajęć. Nie zdarzyło mu się również nie odrobić zadania domowego, a rodzice mają z nią stały kontakt. Uczeń jest bardzo nieśmiały, dlatego ma problemy z aktywnością na zajęciach.

Sam K. twierdzi, że lubi uczęszczać do Polskiej Szkoły Sobotniej, bo ma okazję spotkać się ze swoimi polskimi kolegami. Stwierdza, że język polski jest dla niego ważny i użyteczny, ponieważ jest Polakiem i powinien umieć się nim posługiwać, a jest on najbardziej dla niego użyteczny, gdy odwiedza krewnych w Polsce. Zapytany o to samo w odniesieniu do języka angielskiego, potwierdził, że jest on dla niego bardzo istotny, bo niesie za sobą wiele możliwości. Stawiając język angielski, w jego ocenie, za przydatniejszy w życiu. Ciekawym faktem jest to, że chłopcu w codziennej komunikacji (werbalnej) łatwiej wyrażać myśli w języku polskim, ale to język angielski jest dominującym w zakresie pisania i czytania w jego ocenie. K. czyta bardzo dużo książek, bo nawet 4 w miesiącu. Mama regularnie przywozi książki polskojęzyczne, dlatego jej syn czyta mniej więcej tyle samo książek w obydwu językach. Uczeń deklaruje, że w domu rozmawia z rodzicami i rodzeństwem po polsku, ale bawiąc się z bratem używa sformułowań anglojęzycznych. Ze znajomymi, natomiast rozmawia głównie po angielsku. K. chce zostać w Wielkiej Brytanii, bo jak twierdzi jest więcej ciekawych rzeczy.

K. napisał pracę na temat Moja rodzina za 15 lat, która została poddana analizie pod względem gramatycznym, składniowym, także stylistycznym poprzez pryzmat wpływów angielskich. Chłopiec stara się pisać całymi zdaniami, szyk zdań jest zazwyczaj poprawny. Nie odnotowuję rażących podobieństw do szyku zdań występujących w J2. Zaobserwowałam jednak nadużycie partykuły także, może to wskazywać na kalkę z języka angielskiego w zakresie użycia formy as well (Chciałbym także / I would like as well). Zdania, które tworzy K., są zazwyczaj złożone. Popełnia on błędy ortograficzne, ale nie zakłócają one odbioru komunikatu (mażenie zamiast marzenie, napewno zamiast na pewno). Praca pod względem fleksji jest bardzo poprawna występuje tylko jeden błąd w zakresie odmiany marki samochodu. Chłopiec nieumiejętnie używa spójnika lub. Problem ilustruje fraza: będę na dobrych lub muzycznych studiach. Użycie interpunkcji jest niekonsekwentne, nie zakłóca ono jednak przekazu informacji. Zasada użycia przecinka przed wyrazem więc niejako odpowiada swojemu anglojęzycznemu odpowiednikowi so (w J2 stosujemy przecinki ze spójnikami współrzędnymi, jakim jest so, or). Niepoprawnie stawia przecinki przed spójnikiem lub (or) w myśl tej samej angielskiej zasady interpunkcyjnej, co w przypadku więc (so). Uczeń wykazuje jednak elementarną wiedzę na temat zastosowania przecinków.

Zapis przymiotników angielski i polski z wielkiej litery, przez K., jest zapożyczeniem zasady występującej w języku angielskim o zapisie nazw języków, właśnie z wielkiej litery (Polish, English). Dodatkowo, zapisuje wyrazy wchodzące w skład tytułu z wielkiej litery, wzorując się tym samym na zasadach panujących w J2. W zaprezentowanym fragmencie tekstu zobrazowany jest graficzny zapis języka potocznego ((…) bo jest szalony i szybki jak takie BMW.). Dowodem na to, że chłopiec pisze jak słyszy są liczne opuszczenia litery „ę”(pietnaście zamiast piętnaście). Zdarza mu się również realizować głoski J1 poprzez zapis ich odpowiedników literami odpowiadającymi tej głosce w J2 (senceja zamiast senseia). K. zabrakło słów w języku polskim, więc użył słowa drama oznaczającego zajęcia aktorskie. Niemniej jednak, zasób leksykalny chłopca jest przyzwoity.

Wypracowanie K., w mojej ocenie, jest bardzo dobrą i solidną pracą. Wiem, że włożył wiele wysiłku i czasu, aby ją napisać. Ponadto, napisał ją odręcznie, po czym przepisał ją na komputer, dostarczając w ten sposób dwie kopie swojej prezentacji. Należy pamiętać, że zaczął on uczęszczać do szkoły dopiero w Wielkiej Brytanii, a swoją wiedzę o J1 posiada z przedszkola, do którego uczęszczał w Polsce, od rodziców i z Polskiej Szkoły Sobotniej.

K. to chłopiec, który dzięki ciężkiej pracy nad swoim językiem i wsparciu rodziców, popełnia niewielkie błędy w użyciu języka polskiego. Sądzę, że będzie je popełniał nadal ze względu na bardzo silny wpływ otoczenia anglojęzycznego obszaru kulturowego, w którym funkcjonuje. Niemniej jednak, jego przykład obrazuje możliwości, jakie możemy dać naszym dzieciom w kreowaniu własnej tożsamości. Nasza umiejętność operowania danym językiem jest, w moim odczuciu, nieokreślona w szerokim odniesieniu czasowym i niezwykle plastyczna, natomiast nasze przywiązanie do niego jest wartością względnie stałą. Dlatego, należy docenić wkład K., który w przyszłości będzie się posługiwał językiem polskim, lepiej bądź gorzej, ale zostanie wyposażony w narzędzia do samorozwoju językowego, zarówno przez nauczycieli w szkole polonijnej jak i swoją rodzinę, dzięki którym chłopiec będzie mógł świadomie decydować o swoim dorosłym życiu.

Mnie, jako młodej mamie, która zamierza wychowywać dziecko w anglojęzycznym kraju i przyszłej nauczycielce języka polskiego jako drugiego przykład K. i jego rodziny unaocznił sensowność i efektywność współpracy Polskich Szkół Sobotnich z dziećmi i ich rodzicami. Chłopiec zdaje sobie sprawę, że to język angielski jest i prawdopodobnie będzie dominującym środkiem komunikacji w jego życiu. Jednak to postawa świadomych rodziców ukształtowała w nim szacunek i przywiązanie do swoich korzeni, a szkoła umożliwia mu realizację podstawowych treści edukacyjnych.

Śmiem twierdzić, że to właśnie stanowi sens naszej przyszłej pracy z dziećmi polskimi lub pochodzenia polskiego – szacunek i przywiązanie do kultury i języka z pozoru dalekiego, ale wciąż głęboko zakorzenionego w naszych dzieciach. Ważnym aspektem, naszej pracy z dziećmi jest zrozumienie jej specyfiki. Myślę, że zadaniem nauczyciela w szkole polonijnej jest przekazanie odpowiednich narzędzi uczniowi, w zależności od jego potrzeb i sytuacji, w której się znalazł (w zależności od biografii językowej inne występować będą potrzeby)

Analizując, sytuację K. i jego rodziny doszłam do wniosku, jakże oczywistego, że to rodzice stanowią trzon polskości naszych dzieci, więc to od nich powinien zacząć się proces edukacyjny i uzyskiwania świadomości o możliwościach dziecka dwujęzycznego. Uważam, że wciąż spora część naszych rodaków nie korzysta z usług edukacyjnych Polskich Szkół Sobotnich lub nie jest świadoma korzyści, jakie ze sobą niosą. Deprecjonują wartość języka i kultury polskiej, ograniczając tym samym swoje dzieci. Często boją się, że ich dzieci nie przyswoją sobie J2, przez co nie poradzą sobie w otaczającej je rzeczywistości. Ta bardzo mylna ocena możliwości swoich dzieci wynika, moim zdaniem, z przeżyć własnych rodziców, którym niełatwo było, lub wciąż jest opanować J2. Nawet na placu zabaw można zaobserwować Polki mówiące do swoich pociech po angielsku (językiem niekoniecznie poprawnym pod względem gramatycznym), chcąc tym samym ułatwić dorastanie swoim dzieciom, tak naprawdę odbierają im możliwość bycia osobą dwujęzyczną. Dlatego, dla mnie, jako przyszłej nauczycielki języka polskiego jako drugiego, istotnym stał się aspekt poważnych, głębokich i zachęcających do refleksji rozmów z rodzicami na ten temat.

Nie należy zapominać również o sztuce czytania w J1, jest ona niezbędna do opanowania poprawnej pisowni i zdobycia odpowiednio obszernego zasobu leksykalnego. Mama K. kupuje chłopcu książki w obydwu językach, zapewniając mu rozwój kompetencji komunikacyjnych, w tychże obszarach. Stąd też wniosek, że samo mówienie do dziecka w J1 nie wystarczy, musimy mu dostarczyć wzorzec graficzny słów i zdań, aby mógł on się w pełni rozwijać językowo. Kolejnym, faktem zasługującym w moich oczach na wyszczególnienie jest postawa rodziców, którzy traktują zarówno J1, jak i J2, jako dwa równie ważne w życiu swojego syna języki.

Sądzę, iż przytoczone argumenty wystarczą, aby przekonać o słuszności mojego twierdzenia, że współczesny nauczyciel języka polskiego jako drugiego dzieci powinien pełnić funkcję katalizatora w reakcji rodzice – uczeń w procesie przyswajania języka polskiego. Ma on, wypełnić lukę metodologiczną w tym zakresie, przy jednoczesnej współpracy z uczniem i bliskimi zaangażowanymi w jego wychowanie. Powinien być wrażliwy na potencjalne problemy podopiecznego i stanowić wsparcie, od strony merytorycznej, dla jego opiekunów.

Polski Uniwersytet na Obczyźnie w Londynie

Centrum Języka i Kultury Polskiej w Świecie, Wydział Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego

Polski Ośrodek Naukowy Uniwersytetu Jagiellońskiego w Londynie